No Sense Words – Λέξεις Φυγόκεντρες

Λέξεις… Οι δικές μου λέξεις έχουν χάσει την βαρύκεντρο δύναμή τους… πάλλονται, διασκορπίζονται, χωρίς ουσία χωρίς χρώμα, αλλάζουν με τον καιρό, με τη στιγμή παίρνουν μια ιδιαίτερη μορφή, χωρίς διάρκεια…Είναι λέξεις φυγόκεντρες…

Φυγόκεντροι Άνθρωποι I- Η μεγάλη έκρηξη

  (ζουν ανάμεσά μας)   Είμαστε κάποιοι άνθρωποι, λίγοι, μετρημένοι στα δάχτυλα ίσως, που στα μάτια των άλλων μοιάζουμε παράξενοι, παράταιροι κι ανάρμοστοι μέσα στο πλήθος, γιατί διαλέξαμε την κίνηση, … Συνέχεια

Επιλεγμένα · 7 Σχόλια

Φ του Γεωργίου Φραγκάκη – Κριτική

[γράφει ο Δημήτρης Σούκουλης, επιμελείται η Στέλλα Πυρένη, φιλόλογος] Το Φ του Γ. Φραγκάκη είναι μία εσωτερική αφήγηση. Δε διαβάζεται με τα μάτια˙ διαβάζεται με τα χέρια, όπως η μέθοδος … Συνέχεια

04/08/2019 · 1 σχόλιο

Το κουπί του Οδυσσέα – Κριτική άποψη

Νομίζω κάπου είχα διαβάσει ένα θρύλο. Εμένα, όποιος έχει βρεθεί να ακολουθήσει τις λογοτεχνικές μου απόπειρες, θα με θεωρήσει βιβλιογραφικά λιγότερο έμπιστο, ατεκμηρίωτο και αφερέγγυο. Πλεονάζουν στις γραφές μου οι … Συνέχεια

26/07/2019 · 1 σχόλιο

Ένα τσιγάρο δρόμος – Αφήγημα

  – “Α, μην τους ζηλεύεις. Γι αυτό που είναι. Για το πως φέρονται. Μη νοιάζεσαι. Δεν ωφελεί. Αν προσπαθήσεις να τους μιμηθείς θα καταλήξεις να είσαι ένα κακέκτυπο.” Στο … Συνέχεια

21/07/2019 · 1 σχόλιο

Πόσο ωραία γυαλίζουν τα μάρμαρα του Schiller – Ποίημα

Με καίνε τα φώτα, του λαμπτήρα, του ήλιου που μπαίνει από τις γρίλιες των προβολέων, του καθρέφτη με τα ντουλαπάκια στο πλάι, της πορείας των αυτοκινήτων. Mε παγώνει το ρεύμα … Συνέχεια

02/07/2019 · 1 σχόλιο

Σα φίδι σύρσου πάνω μου – Ποίημα

  Δεν μου φτάνουν οι παλάμες. Δεν έχω πια χέρια. Και τώρα πως; Αφού, εξ ανάγκης τα ‘ριξα καταγής, όπως πλεονέκτης χωρικός στέρφες παραφυάδες, όπως την ουρά της κυνηγημένη σαλαμάνδρα. … Συνέχεια

24/06/2019 · 1 σχόλιο

Ανεμώνα – Ποίημα

  Τους χτύπους της καρδιάς θα χαμηλώσω, στις στροφές θα κόψω λέξεις, κουτσουράκια το Φλεβάρη, θα ξεφυσώ μονάχα “αχ” και δεν θα αναπνέω πλέον, ανεμόδαρτη ανεμώνα των βράχων, γιατί χόρτασα … Συνέχεια

16/06/2019 · 1 σχόλιο

Επίγραμμα – Ποίημα

  Τίποτε δε μένει άθικτο από το χρόνο. Aκόμα και το χώμα στα γεράνια σα στάχτη, χωνεύτηκε,  στη γλάστρα.   © Copyright 2019 Σούκουλης Δημήτρης – All Rights Reserved

10/06/2019 · 1 σχόλιο

Διαπίστωση – Αφορισμός

  Εγώ σε θέλω όπως το «όσο», το «τόσο». Όπως η μακροσκελής βαρύγδουπη παράγραφος την τελεία της. Εσύ με αρνείσαι με υποθέσεις, κι έτσι εγώ χάνομαι στις αποδόσεις, στις παρενθέσεις, … Συνέχεια

21/04/2019 · 4 Σχόλια

Λεξιπενία – ποίημα

  Πως λιγοστεύουν οι λέξεις στα ποιήματα, από μία εσωτερική λεξιπενία, πως πεθαίνουν απεγνωσμένοι οι ποιητές, στο σκοτάδι, στο ημίφως της λάμπας, όταν δεν απομένει πλέον καμία ψευδαίσθηση.   © … Συνέχεια

19/04/2019 · 2 Σχόλια

Α στερητικό – ποίημα

  Ά, όπως άπολις. Ά, όπως ακατοίκητος. Ά, όπως το άδικο. Ά, όπως το αν, αν δεν, αν μήπως. Ά, όπως το τελευταίο άλλωστε. Και μ’ αυτό ησυχάζω. Και με … Συνέχεια

12/04/2019 · 1 σχόλιο

Φιλαστρόκα – Λιανοτράγουδο

  Κάτω απ’ τον ήλιο του Απρίλη, στο δροσερό αγέρι ρόδινο μάγουλο, – φιλί που μυρίζει πασχαλιά και λειτουργιά, χείλη μου κεράσια, μπράτσα μου κλαδιά – λιώσαν στα ξαφνικά τα … Συνέχεια

18/03/2019 · Σχολιάστε

Ανταποκρίσεις ενός βρύου και μιας πατημένης (πλατς) λειχήνας – Διήγημα

  Δελτίο βραχέων ανταποκρίσεων. Πρακτορείο ξένου τύπου. Μεταδίδει στα μικρόφωνα κι ό,τι κατορθώνει κι έρχεται στα μεγάφωνα αυτιά σας, σε κύματα παλλόμενων διαρκώς αναπτυσσόμενων ραδιοφωνικών κύκλων, ένα βρύο. Η γειτονική … Συνέχεια

17/03/2019 · 2 Σχόλια

Κανίβαλος – Δοκιμή

Ο αναγνώστης είναι ένας αχόρταγος κανίβαλος. Σας το λέω πρώτος κι εμένα πολύ να με συμπαθάτε και να αδιαφορείτε, βεβαίως – δικαίωμά σας – αν φτύνω δόγματα στα πεζοδρόμια σας … Συνέχεια

27/02/2019 · 3 Σχόλια

Ελεήστε – ποίημα

    Ελεήστε. Ελεήστε. Σώστε και ελεήστε. Να ‘σχωρεθούν τα πεθαμένα σας, ωάρια. Ευλόγησον Κύριε Παντοπώλα Μας, Μετά της Μητρός Σας, Παναγιότατη Ε.Π.Ε. Σας, Το Πραλινάτο Κρουασάν, Την Υγρή Μουτσαρέλλα, … Συνέχεια

07/02/2019 · 1 σχόλιο

Στη λασπουριά γλιστρούν τα βήματα – Ποίημα

  Στη λασπουριά γλιστρούν τα βήματα, στο λιωμένο ραδίκι, λύνεται το χέρι του αγαπημένου, μονάζουν οι αγκαλιές. Πώς να ζεσταθεί κανείς μόνος του, κάτω από έναν ουρανό καθρέφτη, μαγαρισμένο κάτοπτρο … Συνέχεια

27/01/2019 · Σχολιάστε

Τέταρτο Ανάθεμα για τη Ραβένα* – Ποίημα κατακόρυφο

*Ποιητικός Κύκλος: «15 Αναθέματα για τη Ραβένα ή και για κάθε επαρχία». Ο τίτλος είναι ενδεικτικός και δανειστικός.   Ο τόνος, της φωνής των Ιταλών, λευκών ιθαγενών, συριστικά, σε τυλίγει, … Συνέχεια

20/01/2019 · 1 σχόλιο

Νύχτες του Γενάρη – αφήγημα

Η μάνα μου τα δειλινά με αφήνει και κοιμάμαι τις νύχτες μόνος μου στο καμαράκι. Ξέρει πως είναι δύσκολο να με πάρει ο ύπνος πάνω στο τάβλινο κρεβάτι και της … Συνέχεια

20/01/2019 · 1 σχόλιο

Δευτεραγωνιστής – ποίημα

Όλα τα πέη είναι τα ίδια. Θα σου πουν τα ίδια λόγια. Τα ίδια παραμύθια, το ίδιο μαγγάνευμα. Εσύ θα τα πιστέψεις από μία προσδοκία κι ένα φόβο μήπως χάσεις … Συνέχεια

17/01/2019 · 1 σχόλιο

Πρόσημα – ποίημα

Σε τυλίγει μια βοκαμβίλια. Στεφάνι καλό, ακάνθινο οσίου. Κάτι λιγότερο από το Χριστό. Κάτι λιγότερο από τον Άγιο. Κάτι περισσότερο από τους ποιητές. Εσύ αναρριχάσαι πάνω της. Πάνω σου περπατά … Συνέχεια

14/01/2019 · 1 σχόλιο

Να ‘ρθει μια αγάπη, θέλω – Αφήγημα

Να ‘ρθει μια αγάπη, θέλω. Όχι αργό σαλιγκάρι μες από το χώμα να ξεπροβάλλει. Ούτε μυρμήγκι να με σύρει μέσα στη φωλιά του: κομμάτια να με κόψει, τη βασίλισσα τον … Συνέχεια

22/12/2018 · 2 Σχόλια

VISITORS

Flag Counter
Advertisements