No Sense Words – Λέξεις Φυγόκεντρες

Λέξεις… Οι δικές μου λέξεις έχουν χάσει την βαρύκεντρο δύναμή τους… πάλλονται, διασκορπίζονται, χωρίς ουσία χωρίς χρώμα, αλλάζουν με τον καιρό, με τη στιγμή παίρνουν μια ιδιαίτερη μορφή, χωρίς διάρκεια…Είναι λέξεις φυγόκεντρες…

Φυγόκεντροι Άνθρωποι I- Η μεγάλη έκρηξη

 (ζουν ανάμεσά μας) Είμαστε κάποιοι άνθρωποι, λίγοι, μετρημένοι στα δάχτυλα ίσως, που στα μάτια των άλλων μοιάζουμε παράξενοι, παράταιροι κι ανάρμοστοι μέσα στο πλήθος, γιατί διαλέξαμε την κίνηση, τη φυγή … Συνέχεια

Featured · 7 Σχόλια

Θεατρικός διάλογος – Αφορισμός

  – «Εμένα μου λείπουν οι αγκαλιές, κι όσο μου λείπουν τόσο μου φεύγουν, γλιστρώντας απ’ τα χέρια… Και έπειτα, ξέρεις, σαν γυρνώ, με τα χέρια κλαδιά γυμνά σε ξεροβόρι, … Συνέχεια

12/10/2018 · 4 Σχόλια

Φακές σε κεσεδάκι – Ποίημα

  Ανοίγω κι έπειτα στη στιγμή κλείνω. Ροζ πέταλα. Πράσινα φύλλα το χειμώνα. Πόρτες στην καρδιά μου. Παράθυρα στον παράξενό μου ήλιο. Συστέλλομαι και διαστέλλομαι, σαν το χαλκό, σαν το … Συνέχεια

02/10/2018 · 14 Σχόλια

“Η αλογομούρα κατσαριδούλα” – Ένα παραμύθι αυτοβελτίωσης για μεγάλους

    Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια κατσαριδούλα. Δεν την έλεγαν Τερέζα. Δεν ήταν διάσημη και δεν είχε παίξει σε διαφημίσεις. Δεν ήταν σταρ της τηλεόρασης και δεν … Συνέχεια

23/09/2018 · 3 Σχόλια

Εξωτερική Ανυπαρξία – Ποίημα

  Θα αφήσω να ζει ανάμεσά σας η αδιαφορία μου, ενώ στην ουσία εγώ θα έχω μετακομίσει στα εσωτερικά μιας άγριας αγκινάρας ή σε ένα μύδι του ωκεανού. Η αδιαφορία … Συνέχεια

19/09/2018 · 2 Σχόλια

Γρανάζι – Ποίημα

  Η ταχύτητα του ιμάντα της πόλης, η κίνηση των δρόμων, των βλεμμάτων, των χεριών, των ποδιών που φεύγουν στη λεωφόρο, κυνηγώντας μάταια μια ανεκπλήρωτη επιθυμία, στην πισινή τσέπη προπορευόμενου. … Συνέχεια

16/09/2018 · 1 σχόλιο

Τέταρτα – Ποίημα

Αυτός ο τόπος δεν μας ανήκει. Μας χώνει σαν κόκκαλο ανάμεσα στα δόντια την ενόχληση της προσωρινότητά μας. Αυτός ο τόπος που φτάσαμε δεν μας αξίζει. Οι ιθαγενείς του είναι … Συνέχεια

04/09/2018 · 2 Σχόλια

Απόπειρες εγγαστρίμυθου – Αφορισμός

  Τον Αύγουστο οι ανούσιες κουβέντες ξεραίνονται και δε βλασταίνουν. Δείχνουν την αδειοσύνη τους, όπως κουκούλι τζίτζικα σκαρφαλωμένο σε φλοιό δέντρου. Ο ήλιος καίει τη λιοπάνα. Εμένα, όμως, δυο πορτοκαλιές … Συνέχεια

18/08/2018 · 1 σχόλιο

Das Man, ποίημα του Τίτου Λίτινα, con apodosi in italiano

Φοβάσαι τη γυαλάδα, φοβάσαι μη γλιστρήσεις, γυαλίζει η γλίτσα λόγια γλυκά και θα κατρακυλήσεις. Νταζμαν νταζμαν νταζ αμάν Υπόγειο σε ρετιρέ. Τέτοια αντινομία! Στο ένα ζει το πνεύμα σου, το … Συνέχεια

04/08/2018 · 4 Σχόλια

«Φωτιά μάνα μ’, φωτιά» – Αφήγημα

  Η φωτιά είναι ένας κλέφτης που μπαίνει από το μισάνοιχτο παράθυρο. Μια γυρολόγος γύφτισσα που σου ξεδιπλώνει με το ζόρι την παλάμη για να σου διαβάσει τη μοίρα. Σπάει … Συνέχεια

31/07/2018 · 1 σχόλιο

Το Σκουληκοσύννεφο, Ένα παραμύθι για μεγάλους – bookreview της Αλεξάνδρας Τσουκιά

  Όταν γράφεις χάνεσαι στις λέξεις. Ή καλύτερα, χρησιμοποιώντας μία παρομοίωση, αυτές ξετυλίγονται σαν μία μπομπίνα, η μία πίσω από την άλλη και φτιάχνουν μία ιστορία μόνες τους. Που και … Συνέχεια

27/07/2018 · 4 Σχόλια

Επαρχία – Ποίημα

  Ποιητικός Κύκλος: 15 Αναθέματα για τη Ραβένα ή και για κάθε επαρχία. Ο τίτλος είναι ενδεικτικός και δανειστικός.   Σε αυτή την επαρχία που την πνίγει το πράσινο κλεισμένοι … Συνέχεια

26/07/2018 · 5 Σχόλια

Εγώ κλείνω τους λογαριασμούς τα καλοκαίρια – Αφήγημα

  “Εγώ κλείνω τους λογαριασμούς τα καλοκαίρια”. Είναι που μου τελειώνει η σελίδα στο ημερολόγιο και το μολύβι μου θα γράφει πια με δυσκολία στο χαρτονένιο του εξώφυλλο. Δεν έμαθα … Συνέχεια

18/07/2018 · 1 σχόλιο

Μονό ποίημα – Ποίημα

Για ν’ αγαπώ, είν’ αρκετό, ένα πόδι – να πηγαίνω – κι ένα χέρι μονοδάχτυλο, να σου δείχνει το αστέρι.   Κι ένα μάτι, είν’ αρκετό, είναι πολύ, – αλήθεια … Συνέχεια

10/07/2018 · 7 Σχόλια

Δίσκοι ομόκεντροι – Αφορισμός

Οι υπερευαίσθητοι, δύο δίσκοι ομόκεντροι. Σε αντίθετη ροπή. Ίδια ταχύτητα. Ο εξωτερικός πάντα φρενάρει από την τριβή της έκθεσης τους στον κόσμο. Οι διερευνητικές ματιές τους στέκονται τροχοπέδη. Δείχνουν πως … Συνέχεια

07/07/2018 · 12 Σχόλια

Απέθαντος του Θ. Δ. Τυπάλδου con traduzione in italiano

Απέθαντος   Μη φεύγεις από κοντά μου, μια δαγκωνιά αγάπης έχω να σου δώσω, όταν βρεθείς κάτω απ‘ τη σκιά μου, τα νύχια μου, στη σάρκα σου θα καρφώσω.   … Συνέχεια

24/06/2018 · 1 σχόλιο

Τα μεσημέρια βγαίνουν οι λάμιες, αφήγημα

  Το μεσημέρι είναι η ώρα που η Μαριώ βαριέται και ξεκαβαλικεύει από το κυπαρίσσι κι από το παραμύθι. Είναι γιατί και η γιαγιά μου λαχανιάζει από τη ζέστη κι … Συνέχεια

16/06/2018 · 10 Σχόλια

Μανιφέστο – Ποίημα

  Να πιάσουμε το αστέρι που μας ανήκει. Να σηκωθούμε στις μύτες των ποδιών. Να φέρουμε σε ευθεία τους στραμπουληγμένους καρπούς με τις ισημερίες. Να τεντώσουμε τα χέρια. Να ψηλώσουμε … Συνέχεια

09/06/2018 · 3 Σχόλια

Το Σκουληκοσύννεφο κι ο Συγγραφέας του – Το Σκουληκοσύννεφο, Ένα παραμύθι για μεγάλους

[Συνέχεια από την Έκτη Ανάρτηση]   Εμένα λοιπόν, ο κόσμος, οι φίλοι πιο κοντινοί και πιο μακρινοί, και πολύ περισσότερο οι απλοί γνωστοί που δεν με γνωρίζουν από κοντά και … Συνέχεια

08/06/2018 · 2 Σχόλια

Του Έρωτα λαχνίσματα – Ποίημα

-Α μπε μπα μπλομ, και γύρω – γύρω όλοι τυφλή μου μύγα κουτσή Μαρία ποιος άραγε να μ’ αγαπά; και ποιος στο σπίτι του να θε’ να με πάρει;   … Συνέχεια

23/05/2018 · 3 Σχόλια

Καπνοσκοπία – Αφήγημα

I Τα μεσημέρια του λίβα, παιδί του δημοτικού, παιδί του γυμνασίου κι ακόμα τώρα που παιδί δε με λες, παιδί μεγάλο, όταν όλοι σέρνονταν κι έβρισκαν απάγκιο κι ανακωχή από … Συνέχεια

20/05/2018 · 4 Σχόλια

VISITORS

Flag Counter
Advertisements