No Sense Words – Λέξεις Φυγόκεντρες

Λέξεις… Οι δικές μου λέξεις έχουν χάσει την βαρύκεντρο δύναμή τους… πάλλονται, διασκορπίζονται, χωρίς ουσία χωρίς χρώμα, αλλάζουν με τον καιρό, με τη στιγμή παίρνουν μια ιδιαίτερη μορφή, χωρίς διάρκεια…Είναι λέξεις φυγόκεντρες…

Φυγόκεντροι Άνθρωποι I- Η μεγάλη έκρηξη

 (ζουν ανάμεσά μας) Είμαστε κάποιοι άνθρωποι, λίγοι, μετρημένοι στα δάχτυλα ίσως, που στα μάτια των άλλων μοιάζουμε παράξενοι, παράταιροι κι ανάρμοστοι μέσα στο πλήθος, γιατί διαλέξαμε την κίνηση, τη φυγή … Συνέχεια

Featured · 7 Σχόλια

Τα μεσημέρια βγαίνουν οι λάμιες, αφήγημα

  Το μεσημέρι είναι η ώρα που η Μαριώ βαριέται και ξεκαβαλικεύει από το κυπαρίσσι κι από το παραμύθι. Είναι γιατί και η γιαγιά μου λαχανιάζει από τη ζέστη κι … Συνέχεια

16/06/2018 · 7 Σχόλια

Μανιφέστο – Ποίημα

  Να πιάσουμε το αστέρι που μας ανήκει. Να σηκωθούμε στις μύτες των ποδιών. Να φέρουμε σε ευθεία τους στραμπουληγμένους καρπούς με τις ισημερίες. Να τεντώσουμε τα χέρια. Να ψηλώσουμε … Συνέχεια

09/06/2018 · 3 Σχόλια

Το Σκουληκοσύννεφο κι ο Συγγραφέας του – Το Σκουληκοσύννεφο, Ένα παραμύθι για μεγάλους

[Συνέχεια από την Έκτη Ανάρτηση]   Εμένα λοιπόν, ο κόσμος, οι φίλοι πιο κοντινοί και πιο μακρινοί, και πολύ περισσότερο οι απλοί γνωστοί που δεν με γνωρίζουν από κοντά και … Συνέχεια

08/06/2018 · 2 Σχόλια

Του Έρωτα λαχνίσματα – Ποίημα

-Α μπε μπα μπλομ, και γύρω – γύρω όλοι τυφλή μου μύγα κουτσή Μαρία ποιος άραγε να μ’ αγαπά; και ποιος στο σπίτι του να θε’ να με πάρει;   … Συνέχεια

23/05/2018 · 3 Σχόλια

Καπνοσκοπία – Αφήγημα

I Τα μεσημέρια του λίβα, παιδί του δημοτικού, παιδί του γυμνασίου κι ακόμα τώρα που παιδί δε με λες, παιδί μεγάλο, όταν όλοι σέρνονταν κι έβρισκαν απάγκιο κι ανακωχή από … Συνέχεια

20/05/2018 · 4 Σχόλια

Μ όπως Μηδέν – Ποίημα

  Άδεια ποιήματα και στίχοι άδειοι και κενό εξαιρετική ποιητική του λόξυγγα του μετεωρισμού στομάχου, της αναποφάσιστης δυσφορίας, της διάχυτης αφηρημένα όχλησης των εξωτερικών συμπτωμάτων της τεχνικής απομνημόνευσης γλωσσοδέτη, διπλωματικής … Συνέχεια

13/05/2018 · 2 Σχόλια

Φόβος των Πληβείων – Αφορισμός

  Αν ποτέ, εκεί που δεν το περιμένεις, κεραυνός εν αιθρία, λέξεις άσκεφτες, επιπόλαιες σου ξεστομίσει ο Αγαπημένος, απανωτά βέλη κι εσύ κοπείς από το λεπίδι, είναι γιατί του ξύπνησες … Συνέχεια

08/05/2018 · 4 Σχόλια

Το Σκουληκοσύννεφο, Ένα Παραμύθι για Μεγάλους

  Τι γυρεύει ένα σκουλήκι, δίχως όνομα και επώνυμο, στη Ρώμη με τη μπορζουά σειριά του; Πως είναι δυνατόν μια απεριποίητη μηλιά σε γλάστρα να πετάει διαρκώς τρυφερά βλαστάρια στο … Συνέχεια

03/05/2018 · 5 Σχόλια

«Το Σκουληκοσύννεφο» – Παρουσίαση στον ΙΑΝΟ της Σταδίου, Αθήνα

Στις 26 Απριλίου το απόγευμα στο καφέ του Ιανού της Σταδίου, έγινε η παρουσίαση του “Σκουληκοσύννεφου”, ένα Παραμύθι για Μεγάλους. Για πρώτη φορά βρέθηκα έναντι του κοινού. Δεν με θεώρησα … Συνέχεια

30/04/2018 · 1 σχόλιο

Παρουσίαση βιβλίου: «Το Σκουληκοσύννεφο» Ένα Παραμύθι για Μεγάλους

  Ανοιχτή Πρόσκληση για την παρουσίαση του βιβλίου μου «Το Σκουληκοσύννεφο», Ένα παραμύθι για μεγάλους, από τις Εκδόσεις Θερμαϊκός, (αποκλειστικά για μεγάλα και πολύ μεγάλα παιδιά) στον Ιανό της Σταδίου, … Συνέχεια

19/04/2018 · 4 Σχόλια

Έμπορος Ονείρων, Αφήγημα – Mercante di sogni, (io) racconto

I Εγώ έχω ένα λαμπρό όνομα θεάς και λίγο τίμησα το όνομά της, γιατί είμαι ένας κακοτεχνίτης κεραμοποιός από την Κόρινθο. Δεν πιάνουν τα χέρια μου κι είμαι μόνιμα αφηρημένος. … Συνέχεια

12/04/2018 · 4 Σχόλια

Αντιγραφή – Ποίημα

  «Εμένα με λένε Δημήτρη κι είμαι καλά». Πόσες φορές να το αντιγράψω κυρά δασκάλα τώρα που ξαφνικά ξέχασα γραφή κι ανάγνωση; Πόσες  γραμμές στο μπλε μου τετράδιο, τώρα που … Συνέχεια

30/03/2018 · Σχολιάστε

Λανθάνον Χαϊκού – Ποίημα

  Τέλη Μάρτη κι έχει ψύχος από το πρωί. Σήμερα η μέρα με σέρνει από τον αγκώνα. Όπως δεσμοφύλακας, στα χακί, με τραβάει πίσω. Με καθίζει στο σαγόνι του προηγούμενου … Συνέχεια

23/03/2018 · 3 Σχόλια

Καρκινίδες – Αφήγημα

Τα κομμάτια μου είναι γεμάτα αμυχές και δεν κολλάνε. Είναι σκορπισμένα και δεν μαζεύονται. Πάνω τους έχει δημιουργηθεί μία κρούστα από σκόνη κι από άμυνες, από ουσίες παράγωγα αδένων που … Συνέχεια

19/03/2018 · 2 Σχόλια

Όπισθεν – Ποίημα

  Οι μέρες προσπερνούν, οι μήνες περιστρέφονται σε τροχό. Η γη γύρω απ’ τον ήλιο. Κι εγώ πηγαίνω πίσω.   Ο κέρσορας, η μύτη του μολυβιού, η μπίλια του στυλό, … Συνέχεια

28/02/2018 · 3 Σχόλια

Σκέψεις αυτάδελφες – Δοκιμή

  Κι έπειτα έρχεται μια δεύτερη σκέψη. Ακολουθεί πάντα την πρώτη, κι αν την βρει αδύναμη ή μπάσταρδη να περιφέρεται δεξιά και αριστερά από τον ενδοιασμό, να κουτσαίνει από τη … Συνέχεια

18/02/2018 · 2 Σχόλια

V-DAY των Broken hearted

Εγώ θα γράψω για όσους δε γιορτάζουν σήμερα κι οι ευχές τους έχουν κουράσει. Όπως τους έχουν κουράσει τα παγωμένα δάχτυλα, τα δυσκοίλια πρόσωπα, οι προσωπογραφίες πολλά υποσχόμενες και λίγα … Συνέχεια

13/02/2018 · 3 Σχόλια

Να περπατάς, παιδί μου – Αφορισμός

  Να μη φοβάσαι στη ζωή σου. Και για να μη φοβάσαι, να κινείσαι, να γίνεις διαβάτης, περιπατητής στον κόσμο. Να περπατάς, παιδί μου. Γιατί οι ιδέες δεν ξεκινούν από … Συνέχεια

08/02/2018 · 3 Σχόλια

Ονειρολόγιο της ιστορίας μου: Κ. όπως Κρανίο

Εγώ πια είχα πάρει την απόφαση. Πέρασε ένας και πλέον χρόνος. Εγώ, ασφαλής στην μικρή μου καθημερινότητα, κι εσύ, καταδικασμένος να γυρνάς στους διαδρόμους του σούπερ μάρκετ. Από εκεί και … Συνέχεια

05/02/2018 · 1 σχόλιο

Λέξη Κούφια – Κούφια Λέξη

  Έχω μία κούφια σκέψη. Μία και μοναδική. Όχι ιδέες σκόρπιες, συγκεχυμένες, που πότε ξεπηδά η μία από τα βάθη του πηγαδιού του μυαλού μου, πότε η άλλη σηκώνει ανάστημα … Συνέχεια

28/01/2018 · 1 σχόλιο

VISITORS

Flag Counter
Advertisements