No Sense Words – Λέξεις Φυγόκεντρες

Λέξεις… Οι δικές μου λέξεις έχουν χάσει την βαρύκεντρο δύναμή τους… πάλλονται, διασκορπίζονται, χωρίς ουσία χωρίς χρώμα, αλλάζουν με τον καιρό, με τη στιγμή παίρνουν μια ιδιαίτερη μορφή, χωρίς διάρκεια…Είναι λέξεις φυγόκεντρες…

GUESTBOOK

Σας ευχαριστώ που επισκεφτήκατε την ιστοσελίδα μου. Είστε ελεύθεροι να αφήσετε τα σχόλιά σας και τις σκέψεις σας σχετικά με τη σελίδα μου και όχι μόνο, ακόμα κι αν είναι «αρνητικά», «σκοτεινά και αινιγματικά». Θα προσπαθήσω να απαντήσω το συντομότερο δυνατόν. Καλή περιήγηση! 

Vi ringrazio di aver visitato il mio sito. Sentitevi liberi di lasciare i vostri commenti e ragionamenti non solo riguardo a questo sito ma anche i vostri, personali, pur «negativi», «oscuri ed enigmatici». Cercherò di replicare al più presto possibile. Buona navigazione!

18 comments on “GUESTBOOK

  1. ΞΕΝΙΑ
    28/05/2011

    ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΟΥ, ΟΙ ΦΥΓΟΚΕΝΤΡΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΤΕ ΜΟΝΟΙ, ΩΘΟΥΝΤΕ ΑΠΟ ΜΙΑ ΚΕΝΤΡΟΜΟΛΟ ΔΥΝΑΜΗ ΠΟΥ ΑΣΚΕΙΤΕ ΠΑΝΩ ΤΟΥΣ… ΜΟΝΑΧΑ ΟΤΑΝ ΠΑΨΕΙ ΕΚΕΙΝΗ ΣΤΑΜΑΤΑΕΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΦΥΓΟΚΕΝΤΡΟΣ ΚΑΙ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΠΛΕΟΝ ΕΥΘΕΙΑ ΚΙΝΗΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΦΑΠΤΟΜΕΝΗ ΤΗΣ ΠΡΟΤΕΡΗΣ ΚΥΚΛΙΚΗΣ ΤΡΟΧΙΑΣ ΤΟΥ. ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΥΜΕ ΕΙΝΑΙ, Η ΚΕΝΤΡΟΜΟΛΟΣ ΔΥΝΑΜΗ ΑΥΤΗ, ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΗ, Ή ΚΑΚΗ ΓΙΑ ΕΜΑΣ, ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ ΝΑ ΑΤΕΝΙΖΟΥΜΕ ΤΑ ΠΕΛΑΓΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΕΑ ΤΗΣ, Ή ΧΩΡΙΣ;;

    ΤΗΝ ΠΙΟ ΓΛΥΚΕΙΑ ΜΟΥ ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΦΙΛΑΡΑΚΙ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ.

  2. nosensewords
    28/05/2011

    Ξένια μου,
    σ’ευχαριστώ που επισκέφτηκες την ιστοσελίδα μου. Ελπίζω να βοηθώ.

    Η κίνησή μας είναι προδιαγεγραμμένη αλλά εμείς αγνοούμε το σκοπό της ίδιας μας της πορείας. Ίσως μετά από καιρό να συνειδητοποιήσουμε ότι υπήρχε κάποιος λόγος, κοσμικός ή ακόμα μεταφυσικός. Κρατάμε την φυγόκεντρο ελλειπτική κίνηση. Οι υπόλοιποι άνθρωποι διαγράφουν κινήσεις ευθείες, βουστροφηδόν, απροσδιόριστες, ανάλογα με τη διάθεση της στιγμής, όπως τα στάχυα που κινούνται με τη διεύθυνση του ανέμου, αλλά παραμένουν στατικοί, έχουν βαρύκεντρο, διέπονται από το νόμο της βαρύτητας, βρίσκονται στο έδαφος οι ρίζες τους.

    Εμείς όμως ξέρουμε από που έχουμε ξεκινήσει, γνωρίζουμε την αφετηρία της κίνησής μας, αντιμετωπίζουμε, τώρα πια, έχει περάσει καιρός, τους ορίζοντες, το διάστημα.
    Δεν ξέρω αν είναι καλή ή κακή. Προς το παρόν κρατάμε το ταξίδι… Απλώς μας… έτυχε…

  3. eleni psalida
    15/06/2012

    ΘΑΥΜΑΣΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!ΚΑΛΗΜΣΠΕΡΑ…

  4. sofia tzitzikou
    17/01/2014

    Μην σταματησεις να γραφεις…Σε ενα κειμενο, με ευρηματικο ,αλλα,συναμα, λιτο λογο,ο αναγωστης νοιωθει «συναφεια», αλλα, και «αποστασιοποιηση».Σαν να του περιγραφεις κατι «οικειο»,βαζοντας ,ομως, πολυ διακριτα «ορια» στο πλησιασμα του.Γλαφυρος,ευαισθητος, «παρων» απο την αρχη ως το τελος ,πετυχαινεις αυτο ,που μονο σε «ωριμους» συγγραφεις συνανταμε:Ενα αρτιο, ειλικρινες αφηγημα,που κρατα το ενδιαφερον μας, μεχρι τελους.ΜΗΝ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙΣ ΝΑ ΓΡΑΦΕΙΣ!!!

  5. Ρούλα
    19/01/2014

    VAFFANCULO LEI: Πάντα μου άρεσε ο τρόπος που γράφεις διότι είναι περιεκτικός-περιγραφικός-περιπαικτικός αλλά και ελαφρώς μελαγχολικός. Αυτό που με εντυπωσίασε στο συγκεκριμένο δι’ηγημα είναι ο τρόπος που έπλασες τον χαρακτήρα της υπαλλήλου-έναν φαινομενικά απλό χαρακτήρα σε μια απλή καθημερινή σκηνή και παρόλα αυτά δημιούργησες ένα κλίμα αγωνίας,μυστηρίου και αναζήτησης του ποιός είναι αυτός ο άνθρωπος και γιατί μου προκαλεί ενδιαφέρον να μάθω γι αυτόν!!! Μου θύμησε και λίγο αφήγηση ονείρου, έχει μια στατικότητα ο τόπος και ο χρόνος αλλά παρόλα αυτά όλα εξελίσσονται ιλιγγιωδώς!!! Οι περιγραφές σου για την εξωτερική εμφάνιση μου θύμισε τον τρόπο περιγραφής του Μπουκόφσκι χωρίς βέβαια την αισχρότητα που χρησιμοποιούσε εκείνος! Περιμένω με ανυπομονησία νέες αναρτήσεις!!!!

    • Ρούλα
      11/10/2015

      «The exit»: Στο διήγημα αυτό βρήκα κάποιες πτυχές ενός συμπεράσματος που έχω καταλήξει τον τελευταίο καιρό για τον άνθρωπο του 21ου αιώνα. Το συμπέρασμα αυτό είναι ότι ο άνθρωπος της εποχής μας νιώθει μόνος, δεν υπάρχει ουσιαστική επικοινωνία (όπως γράφεις για την συνάδελφο του ήρωα, που δεν μπαίνει καν στον κόπο να τον ακούσει και απλώς κουνάει καταφατικά το κεφάλι της). Η περιγραφή της πόλης που μένει, πάλι δείχνει μοναξιά και μια ζωή που γίνεται ανυπόφορη και φορτική και φυσικά δεν μπορεί να ενσωματωθεί κάπου.Κρίσεις πανικού-αδιαφορία για τον κόσμο γύρω μας, όλα αυτά περικλείονται στις φράσεις σου (είμαστε απόντες από την ίδια μας τη ζωή, μόνος αλλά ασφαλής κ.τ.λ). Για άλλη μια φορά πιστεύω πως έπιασες τον παλμό των προβλημάτων του σύγχρονου ανθρώπου και δεν σου κρύβω ότι με συγκίνησε πολύ ο τρόπος που επέλεξες να το αποτυπώσεις.Η περιγραφή σου για τον χρόνο που περνάει και η ουδετεροποίηση κάθε ήχου μου άρεσαν πάρα πολύ, να φανταστείς έγραψα κάποιες φράσεις στο σημειωματάριό μου!!! Μπράβο συνέχισε έτσι!!!!!!

      • Χαίρομαι ιδιαίτερα που σου άρεσε. Ναι, ο κοινωνικός χαρακτήρας είναι ιδιαίτερα έντονος σε όλα τα διηγήματά μου. Εκφράζω την εποχή μας. Πιο αναβλητικοί και απαθείς ίσως όσο ποτέ άλλοτε.

  6. Αναγνώστρια
    26/01/2014

    […] Δείχνεις την εργασιακή σκληρότητα,αυτό που πιο έντονα αντιλαμβάνομαι εγώ στα γραφεία σας εκεί είναι ο αφανισμός,η παύση μάλλον, της προσωπικότητας και των ιδιαιτεροτήτων του καθένα σας,εκτός μάλλον της εν λόγω κυρίας,η οποία ίσως εχει περάσει και στην αντίπερα όχθη…
    Αλλά τί πίεση θα έχει δεχθεί στην ζωή της, τι βάσανα, για να αρχίσει να λειτουργεί στην καθημερινότητά της με δεκανίκια τα όνειρα και τη φαντασία…Αλλά ούτε αυτή είναι αλώβητη με αυτόν τον τρόπο, τους σιχτιρίζει και φεύγει! (Μήπως ανοίγει το δρόμο και για τους επόμενους ?)
    Είσαι πολύ περιγραφικός, μου αρέσει αυτό στα μικρά διηγήματα,(όχι στα μεγάλα μυθιστορήματα),είναι πολύ καλό! […]

  7. Ρούλα
    05/08/2014

    Ο θεριστής των αδίκων ονείρων – Παραμύθι: Το παραμύθι αυτό μου τράβηξε το ενδιαφέρον από την πρώτη κιόλας πρόταση, μου άρεσε πολύ η θεωρία περί ονείρων-πολύ ενδιαφέρουσα άποψη δοσμένη με ένα σκοτεινό σχεδόν λαβκραφτικό περιβάλλον. Το θέμα σίγουρα θα απασχολεί όλους σε ένα βαθμό γιατί όλοι κάποια στιγμή έχουμε καταπιέσει τα συναισθήματά μας, τις σκέψεις και την ανάσα μας!!!! Νιώθω πλέον πώς έχεις βρεί το δικό σου ύφος και στίγμα γραφής, το οποίο θα το αναγνώριζα!!! Στα μάτια μου έχεις την δική σου συγγραφική ταυτότητα!!! Αδημονώ και για άλλα παραμύθια!!!!

    • nosensewords
      06/08/2014

      Πρώτα απ’όλα ευχαριστώ για το σχόλιο και που διάβασες το παραμύθι. Να σου πω την αλήθεια δεν έχω ακόμα εντοπίσει ποιο στυλ μου ταιριάζει. Τα πάντα μέσα μου είναι σε διαρκή εξέλιξη αν κρίνω από τα διηγήματα που ετοιμάζω. Δεν ξέρω που θέλω να καταλήξω. Θα δείξει όμως. Είμαι αισιόδοξος. Προς το παρόν αυτό που μπορώ να πω με σιγουριά είναι ότι όλες οι γραφές έχουν ένα κοινό παρανομαστή: τον σουρρεαλιστικό στοιχείο που είναι ιδιαίτερα έντονο…

  8. Ρούλα
    16/01/2016

    Instante: Δεν περίμενα ποτέ να απολαύσω αυτή την μέθοδο διήγησης που ξεκινά in media res, σε ένα σημείο της ροής των πραγμάτων, χωρίς κάποια εισαγωγή ή κάποιου είδους προοιμίου που προετοιμάζει τον αναγνώστη γι αυτά που θα του διηγηθούν! Συνήθως τέτοιου είδους διηγήσεις χαοτικές χωρίς κάποιο ξεκάθαρο σημείο εκκίνησης μου προκαλούν αναστάτωση, ωστόσο αυτή η λεπτομερής και διεισδυτική σου ματιά που περιγράφει τόοοοσες πληροφορίες σε μια εικόνα, με έκανε να θέλω να διαβάσω όλο και περισσότερο την ιστορία αυτή, καθαρά από ενδιαφέρον για το πώς θα εξελιχθεί και όχι να σταθώ στην αναστάτωση! Στο τέλος, το διήγημα απογειώθηκε με την περιγραφή των προσωπικών σκέψεων-η φράση που κρατάω είναι η εξής:»Να με αποσυντονίζουν αλλάζοντας την πόλωση της συναισθηματικής μου πυξίδας «, πόση αλήθεια περικλείει αυτή η φράση που τόσο όμορφα απέδωσες!!!!

    • Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια και ακόμα περισσότερο που το διάβασες. Τα μικρά φωτογραφικά στιγμιότυπα, οι δευτερογενείς χαρακτήρες, αποτελούν την κλιμάκωση μιας κραυγής. Σαν μία κινηματογραφική λήψη, καρέ καρέ που στο τέλος εκρήγνυται μια κατάσταση. Κανείς δεν καθαίρεται. Η κατάσταση του πρωταγωνιστή συνεχίζει να υφίσταται σε ένα διαρκή ενεστώτα…

  9. Ρούλα
    21/09/2016

    ΕΓΩ ΔΕΝ ΣΕ ΓΝΩΡΙΖΩ-Μα πόση αλήθεια κρύβουν αυτοί οι στίχοι!!!!!!!!!! Έχεις έναν μοναδικό τρόπο να αποδίδεις τόσο μπλεγμένα συναισθήματα και άβολες καταστάσεις που οι περισσότεροι έχουμε βρεθεί με τόοοση άνεση και φυσικότητα που με κάνεις να νιώθω λες και είσαι μια καλλιτεχνική φωνούλα μέσα στο μυαλό μου…αφουγγράζεσαι τα δεδομένα και τα μετουσιώνεις σε λέξεις!!!!

  10. Σε ευχαριστώ Ρούλα για τα λόγια σου!
    Τεχνικά θα μπορούσε να θεωρηθεί κι ως ένα κομμάτι από θεατρική πράξη. Οι εικόνες μιλούν από μόνες τους και μέσα μας. Πιστεύω σε αυτές τις «καταστάσεις» – η πιο δραματική φιγούρα είναι αυτός που περιμένει την απάντηση κι όχι αυτός που αναιρεί διαρκώς την έναρξη της συνομιλίας, της εκμυστήρευσης – έχουμε βρεθεί και θα βρεθούμε όλοι μας. Εννοώ μιας γενιάς lost generation κάπου στα άντα που ψάχνει τρόπους να ισοζυγιάσει τη δραματικότητά της και της εναπομείνασας αξιοπρέπειας….

  11. Ρούλα
    24/09/2016

    Ναι και εγώ πιστεύω πως αυτή που ανέφερες είναι η πιο τραγική φιγούρα γιατί είναι αυτή που περιμένει και όποιος περιμένει, αγωνιά, χάνει την ηρεμία του και μένει με ερωτηματικά…

    • Έτσι ακριβώς. Η προσμονή και η προσπάθεια που καταβάλεις να σπάσει η σιωπή, να καταρρίψεις τον φόβο του άλλου μήπως εκτεθεί, γιατί ο δικός σου, ασφαλώς είναι μεγαλύτερος

  12. Ρούλα
    23/02/2017

    ΔΙΟΞΕΙΔΙΟ. Το διάβασα με μια ανάσα!!!! Τα είπες έξω από τα δόντια, μου άρεσε πολύ!!!! Με έβαλες σε σκέψεις….άχ αυτά τα πτώματα που συντηρούμε στο μυαλουδάκι μας-μας γίνονται συνήθεια! Μπράβο, συνέχισε!!!!

  13. Τα συντηρούμε. Όσο μπορούμε. Σιγά σιγά οδηγούνται σε εξάχνωση…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Έξοδος Προς

Έξοδος Προς

Έξοδος Προς

Έξοδος Προς

Τελευταίος ... πάντα

... για να γελάω(;) καλύτερα.

Counselling Tarot and Mindfulness Brisbane

A fun tarot blog, tarot card meanings, counselling, magic, mindfulness, love and all things esoteric

anastasiakalantzi50

Smile! You’re at the best WordPress.com site ever

fragmentary program

τυχαία στοιχεία μιας ανερμάτιστης, ατέρμονης διαδικασίας

Της Iστορίας το περιθώριο

Μικρές ιστορίες που έμειναν θαμμένες..

the Tempest Ahead

Θάρρει, ἔσται γάρ τι ἐκ τῆς νυκτὸς ταύτης φῶς! Ἀπολλώνιος ὁ Τυανεύς

paskevision

αραγε οταν ζεις χωρις παθος ...ζεις ?

Ανθολόγιον Sapere aude!

Sapere aude! - Τόλμα να γνωρίζεις

η ΤΡΥΠΑ

περιοδικό περι-οπής

Τερατογραφήματα

Ποιήματα και ιστορίες για αγρίους και πιο ήμερους

Αρέσει σε %d bloggers: