No Sense Words – Λέξεις Φυγόκεντρες

Λέξεις… Οι δικές μου λέξεις έχουν χάσει την βαρύκεντρο δύναμή τους… πάλλονται, διασκορπίζονται, χωρίς ουσία χωρίς χρώμα, αλλάζουν με τον καιρό, με τη στιγμή παίρνουν μια ιδιαίτερη μορφή, χωρίς διάρκεια…Είναι λέξεις φυγόκεντρες…

Φακές σε κεσεδάκι – Ποίημα

Artworks: © 2018 Christopher Lopa. Title: «I give you wings» by Scrappyboy, Digital collage, Ευγενής παραχώρηση δικαιωμάτων

 

Ανοίγω

κι έπειτα στη στιγμή κλείνω.

Ροζ πέταλα.

Πράσινα φύλλα το χειμώνα.

Πόρτες στην καρδιά μου.

Παράθυρα στον παράξενό μου ήλιο.

Συστέλλομαι και διαστέλλομαι,

σαν το χαλκό, σαν το μολύβι.

Λάμπω για μια στιγμή,

κι έπειτα σκοτεινιάζω,

που πέρασες σκιά δίπλα μου.

Δεν έγινες δικός μου…

Δεν ήτανε γραφτό…

 

Ψηλώνω το σκελετό και πάλι μικραίνω.

Συρρικνώνομαι και κονταίνω

γίνομαι μικρός,

μαζεύω τα πόδια στην κοιλιά,

τα χέρια σταυρωτά

πίσω στις πλάτες,

σαν έντομο λιπόθυμο,

σαν μυρμήγκι κάτω από το βάρος ενός σπόρου,

σάπιου.

 

Ξαμολιέμαι και τραβιέμαι,

λάστιχο, καουτσούκ.

Ακόμα μια ιστορία πήγε λάθος.

Ακόμα μια ιστορία στράφι,

φακές σε κεσεδάκι

που δεν φύτρωσαν στο περβάζι.

 

© Copyright 2018 Σούκουλης Δημήτρης – All Rights Reserved

Advertisements

14 comments on “Φακές σε κεσεδάκι – Ποίημα

  1. efge63
    03/10/2018

    Καλημέρα Δημήτρη κι εύχομαι να ανθίζουμε όχι μόνο σε περβάζια αλλά παντού!!!

    Καήκαν και οι ρίζες της φωνής μας
    Μα ίσκιοι τριγυρνάνε οι νεκροί
    Δροσίζουνε για λίγο τη ψυχή μας
    Πυρπολημένοι άγγελοι ακριβοί
    Να μη σκεπάσουμε με στάχτη την πληγή μας
    Να μην ανθίσει πάλι μόνο η σιωπή

    Να μη σκεπάσουμε με στάχτη τη ζωή μας
    Να μην ανθίσει πάλι μόνο η σιωπή.

    Σπύρος Αραβανής

    • Μοιάζει με το προηγούμενό μου ποίημα. «Οι ιστορίες σας, μου έφαγαν τα τέταρτα» . Έτσι νοιώθω τελευταία. Δεν είναι οι άλλοι. Δεν είμαι εγώ που ζητάω μάλλον πολλά. Είναι οι ιστορίες τους. Το backstage τους που δεν μας αφήνει. Θα ανθίσω ξανά. Περίοδος είναι. … Γλυκύτατο το ποίημα του Αραβανή. Δεν αφήνω να ανθίσει η σιωπή, δεν την αντέχω. Δεν ευδοκιμεί πάνω μου…

      • efge63
        04/10/2018

        Τεθλασμένη Ψηφιακή Βιβλιοθήκη

        ΑΡΧΙΚΗ Editorial BLOGS ΝΕΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΚΕΙΜΕΝΑ STRAW DOGS ΣΤΗΛΕΣ ΟΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΑΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ Contact

        Subscribe to our Newsletter!
        [Τέταρτα – Ποίημα] του Δημήτρη Σούκουλη
        On 11 September, 2018 by BIBLIOTHEQUE

        Kαλημέρα Δημήτρη το βρήκα και το ξαναποστάρω για να μην ψάχνουν οι «τεμπέληδες» χαχαχα!!! Πολύ δυνατοί οι στίχοι σου!! Στο ξαναλέω ΕΙΣΑΙ ΠΟΙΗΤΗΣ από τους ΚΑΛΟΥΣ !!!

        Αυτός ο τόπος δεν μας ανήκει.
        Μας χώνει σαν κόκκαλο ανάμεσα στα δόντια την ενόχληση της προσωρινότητά μας.
        Αυτός ο τόπος που φτάσαμε δεν μας αξίζει.
        Οι ιθαγενείς του είναι λίγο φιλόδοξοι και υποφέρουν από μία χρονίζουσα υπνηλία.
        Ικανοποιούνται με τα λόγια.
        Κρατούν επίμετρα και καζαμίες που προλέγουν επιγραμματικά το μέλλον.
        Περιλήψεις για επουράνιους παραδείσους μετά θάνατον, μετά την Μεγάλη Παύση τους.
        Κάποτε, είπαν, πέρασαν Σωτήρες από το χωριό και χάθηκαν πίσω από τελευταίο σπίτι. Πρόλαβαν και τράβηξαν από τα κλήματα σταφύλια και δυο κότες.
        Ούρλιαζαν Αλληλούια.
        Δεν γνωρίζουν οι συντοπίτες ποιος από αυτούς γκάστρωσε την χοντρή σπιτονοικοκυρά που άπλωνε τα ρούχα.
        Από μέσα της, ξεπήδησε ένα μογγολάκι και το ‘χουν τώρα πια για προφήτη: είναι το μοναδικό που μένει βουβό σε ένα κόσμο που κρώζει.
        Αυτό πάλι λίγο μας μοιάζει.

        ΥΣ. Αξιώθηκα να έχω στα χέρια μου το βιβλίο σου από χθες το βράδυ!!!!

      • Να ‘ξερες, πόσο τα λόγια σου μου δίνουν δύναμη, κυρίως τώρα που διανύω τροχιά πίσω από τη σελήνη. Σε ευχαριστώ πάρα πολύ. Τα δικά μου ποιήματα δεν είναι τεχνικά, ενώσεις χημικές σε εργαστήριο, να ανεβάσω παραγωγή. Μιλάω για μένα, όπως και κάποιοι άλλοι μιλούν για τους ίδιους. Η άδολη ποίηση του Καρυωτάκη, της Γώγου κι άλλων. Περιμένω να μου πεις και να γράψεις σχετικά πως σου φάνηκε το παραμύθι…. Εκεί είμαστε σε άλλα νερά…..

      • efge63
        04/10/2018

        Η αλήθεια είναι πως η περιέργειά μου με πήγε πίσω μπρος στις σελίδες του βιβλίου, που από την πρώτη «επιδερμική» ανάγνωσή του διαπιστώνει κανείς ποιητικότητα !

        Έχοντας όμως δει το βίντεο της παρουσίασης και τα αποσπάσματά του από το βιβλίο δε θέλω να διαβάζω πως αυτό το «σκουληκάκι» που βρήκε το δρόμο του προς τα πάνω βρίσκεται πίσω από τη σελήνη ..

        Το θέλω σε εμφανή σημείο του ορίζοντα για να μπορώ να πιστέψω και εγώ πως η πορεία μου θα είναι προς τα κει….

        Είσαι χαρισματικός και το τίμημα ίσως όλων των χαρισματικών είναι να «βασανίζονται» για να φτάσουν στη «θέωση» !! Μη το βάζεις κάτω Δημήτρη!!

      • Είναι η τροχιά που πρέπει να ακολουθήσει. Είναι όμως ήδη σε κίνηση. Μανούβρα κάνει.
        Όλα όσα έχω γράψει είναι αληθινά. Δεν είναι παραμύθι. Και εσύ να το πιστέψεις. Να ανοίξεις πανιά. «Έξω είναι η ζωή. Έξω» Όσο για το χαρισματικός, ίσως και να είμαι. Σε ευχαριστώ. Ειλικρινά. Κάπου θα φτάσω με τα πολλά. Έχω ξεκολλήσει από το παρελθόν που δεν έγραφα. Μου έχει γίνει συνήθεια πια και ανάγκη. Το παραμύθι διαβάζεται μονορούφι. Θα σε ταξιδέψει. θα δεις. Περιμένω κριτική!!!! 🙂

      • efge63
        04/10/2018

        Κριτική κάνουν αυτοί που είναι καλύτεροι από αυτόν που γράφει!!

        Εγώ θα σου γράψω πως έφτασε σε μένα και τι ένιωσα !!!!

        Γράφε έχεις αυτό το υλικό των ποιητών που νομίζω ότι είναι από άλλο πλανήτη … αλλά έχεις και επαφή με αυτό τον πλανήτη, με την καθημερινότητά του, με τους απλούς ανθρώπους του, με ότι ζει και κινείται πάνω σε αυτόν!!!

        Θα το διαβάσω καλά και μετά σου γράψω!!

        Φιλιά πολλά!!!

      • Αυτό ακριβώς να γράψεις!!!!!!!! Είμαστε πολλοί όπως είμαι εγώ!

  2. Παράθεμα: Φακές σε κεσεδάκι – Ποίημα – worldtraveller70

  3. Βεατρίκη Α
    06/10/2018

    Καλημέρα!!Υπέροχο το ποίημά σας.Η ματιά σας στα πράγματα και ο τρόπος που την εκφράζετε, εκπληκτικός! Νάστε καλά, να σας χαίρομαι

    • Σε ευχαριστώ πολύ!!! Με γεμίζεις χαρά! Είναι που εγώ είμαι σε αναμονή μιας αλλαγής. Όπως κάποιος που μετά από μακρύ δρόμο κάθεται σε ένα παγκάκι….

  4. Βεατρίκη Α
    07/10/2018

    Η κάθε ώρα, η κάθε στιγμή έχει την δικιά της αξία.Μιλάτε για αναμονή, σαν να μου φαίνεται, λοιπόν, πως έχετε ξεκουραστεί από τον δρόμο..Μην βιάζεσθε. Έχετε την χάρη. Δεν είναι του χεριού σας νάναι αλλιώτικα. Την καλημέρα μου για ένα ωραίο Κυριακάτικο ξαπόσταμα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Google photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

VISITORS

Flag Counter
Αρέσει σε %d bloggers: