No Sense Words – Λέξεις Φυγόκεντρες

Λέξεις… Οι δικές μου λέξεις έχουν χάσει την βαρύκεντρο δύναμή τους… πάλλονται, διασκορπίζονται, χωρίς ουσία χωρίς χρώμα, αλλάζουν με τον καιρό, με τη στιγμή παίρνουν μια ιδιαίτερη μορφή, χωρίς διάρκεια…Είναι λέξεις φυγόκεντρες…

©2017 Tο Σκουληκοσύννεφο, Παραμύθι για Μεγάλους: Η σύλληψή του – ΙI

Artworks © Τίτλος: Το Σκουληκι μιλάει με τη μύγα, Varriale Drishti, 1η Τάξη Καλλιτεχνικού Λυκείου, Ραβέννα, Ιταλία

 

[Συνέχεια από τη Πρώτη Ανάρτηση]

Η Περίοδος Συγγραφής – Η σύλληψή του

Η πρώτη σύνταξη του Παραμυθιού ©2017 Tο Σκουληκοσύννεφο, Παραμύθι για Μεγάλους, με τις πρώτες 2000 λέξεις σε μία μόλις μέρα, όλο αυτό τον καιρό, από τον Σεπτέμβρη του 2016 μέχρι τον Ιούνιο του 2017, έπεφτε κομμάτι κομμάτι, λίγο λίγο, από τα τέλη Σεπτέμβρη 2016, σφήνες, στριμωγμένο ανάμεσα σε καθημερινές τετριμμένες ενασχολήσεις, άλλες συγγραφικές δραστηριότητες και δημοσιεύσεις, εσωτερικά σκαμπανεβάσματα, ακολουθώντας τη συστολή και τη διαστολή υδραργύρου στις εξωτερικές φθινοπωρινές θερμοκρασίες, συναισθηματικές κατακρημνίσεις και υπαρξιακές αναζητήσεις και μικρά ταξίδια αναψυχής «μ’ ένα τραύμα στην ψυχή» και διαφυγής από την Ραβέννα, φιλοξενούμενος σε σπίτι πολύ καλών φίλων στη Ρώμη, στου Livio και του Paul, ακριβώς στο προάστιο της Centocelle, όπου ακριβώς ζούσε το σκουλήκι πριν γίνει σύννεφο.  Ίσως γι αυτό τον τελευταίο λόγο, αυτό το παραμύθι, αποκτά από τις πρώτες ακόμα γραμμές, από την αφετηρία του, μια ιδιαίτερη σημασία.

Εμείς οι μεγάλοι έχουμε ανάγκη περισσότερο από τους μικρότερους το όνειρο. Κι αυτό δεν είναι μία προσωπική μου ανακάλυψη. Οι περισσότεροι συγγραφείς, αναμασάμε τσίχλα, τα ίδια λογοτεχνικά σημεία αναφοράς, αλλά κάτω από ένα διαφορετικό πρίσμα κάθε φορά. Κι αυτό, βέβαια, δεν μπορεί να θεωρηθεί κοινοτυπία, καθώς, όπως οι πρώτοι άνθρωποι στη γη, χιλιετίες πριν, ακόμα και σήμερα εντυπωσιαζόμαστε με τα ίδια σύμβολα, με τους ίδιους λογοτεχνικούς τόπους και μας κάνουν να βγαίνουμε από τον μικρό μας κόσμο και ν’ αγγίζουμε το άπειρο. Ο προορισμός του ανθρώπου και η ίδια του η αγωνία είναι το άπειρο.  Αυτή η έμφυτη ικανότητα, με το πέρασμα των χρόνων, χάνεται σιγά – σιγά, σκληραίνει όπως τα νευρικά κύτταρα που έχουν προσβληθεί από σκλήρυνση κατά πλάκας και γίνονται σκληρά και άκαμπτα κι εμείς, εσωτερικά, μέσα μας, πιο εύθραυστοι και ευάλωτοι. Το παραμύθι λοιπόν αυτή τη διδασκαλία ενέχει, ή τουλάχιστον μία από τις πολλές διάσπαρτες σε όλη την έκταση: να διατηρήσουμε καλοσυντηρημένο αυτό το μηχανισμό διαφυγής σε ένα ονειρικό μικρόκοσμο.

Το παραμύθι, λοιπόν, ξεκίνησε ως αστείο. Δεν είχα κανένα σκοπό να γράψω ένα εκτενές παραμύθι. Μετά από τις πρώτες δημοσιεύσεις διηγημάτων και ποιημάτων σε λογοτεχνικά περιοδικά σκοπό είχα να γράψω ένα μυθιστόρημα. Αναβλήθηκε όμως λόγω των συγγραφικών υποχρεώσεων και της έκτασης που έπαιρνε σιγά – σιγά το Σκουληκοσύννεφο. Από αυτό το μυθιστόρημα μου έχουν απομείνει μόνο οι πρώτες πρόχειρες γραφές. Θα γίνει όμως κι αυτό με τη σειρά του. Ήδη στα αρχεία μου έχει αποθηκευτεί η δομή του.

Στην αρχή λοιπόν, υπολόγιζα το παραμύθι να μην ξεπερνά τις 4000 λέξεις. Προοριζόταν για κάποιο λογοτεχνικό περιοδικό. Τα ελατήρια για τη σύλληψή του, τουλάχιστον για τον τίτλο του ήταν μόλις δύο: μια μηλιά φυτεμένη σε μία γλάστρα στην αυλή του ισογείου διαμερίσματος των φίλων μου στη Ρώμη, η οποία εκείνη την περίοδο είχε πετάξει τα πρώτα μήλα, ξινόμηλα μάλιστα, που αδημονούσαμε να τα δοκιμάσουμε και αναρωτιόμασταν αν ήταν ώριμα για φάγωμα κι ένα σύννεφο που είχα βγάλει φωτογραφία και στείλει στην Ερούλα, μια φίλη εξ αποστάσεως, μετά από μία μας γραπτή συνομιλία, ανταλλαγή μηνυμάτων στο Facebook, αργά τη νύχτα, όταν ακριβώς εκείνη την περίοδο είχα την αίσθηση ότι βίωνα μία πρωτόγνωρη, για μένα, μεταφυσική εμπειρία κι ένοιωθα την ανάγκη κάπου να την εκμυστηρευτώ. Όχι κάτι ιδιαίτερο. Μην νομίζετε. Πιστεύω ότι ακόμα κι εσείς, κάποια στιγμή το ‘χετε ζήσει. Μία παρουσία που δεν μπορούσα να προσδιορίσω ένοιωθα πως ακούμπαγε στον αριστερό μου ώμο. Η έρευνά μου στο ίντερνετ από αγγλικές, ελληνικές και ιταλικές πηγές δεν είχε φέρει αποτελέσματα, έτσι λοιπόν, με το φόβο να μην με θεωρήσει αλαφροΐσκιωτο της ανοίχτηκα. Η διαίσθησή μου δεν έπεσε έξω.

– «Όχι, εμένα δεν μου έχει συμβεί κάτι τέτοιο. Αλλά έχω όμως κάποιες ανάλογες εμπειρίες».

– «Δηλαδή; Τι εμπειρίες; Για πες λοιπόν», της έγραψα, έχοντάς μου κινήσει την περιέργεια.

– «Να. Πώς να στο πω. Μερικές φορές, στον ουρανό, στα χαρτιά, στις μουτζαλιές βλέπω σχήματα. Ίσως λόγω μεγάλης φαντασίας.» Και μόλις της έστειλα τη φωτογραφία, για αστείο και για να το διασκεδάσουμε:  «Το πάνω δεξιά μικρό σύννεφο δεν είναι σαν σκουλήκι που σέρνεται; Χαχαχα.»

Κάπως έτσι γεννήθηκε το παραμύθι. Από τη μηλιά στη Ρώμη κι από τη φωτογραφία που έστειλα στην Ερούλα.

Το παραμύθι, λοιπόν όλους αυτούς τους μήνες που γραφόταν, είχε σαν σκοπό να βγει στην έντυπη μορφή του με αφιέρωση. Οι συγκυρίες όμως τα έφεραν έτσι, η πρώτη του σελίδα να μείνει λευκή, χωρίς όνομα. Δεν πήγαν κατ’ ευχή. Ας είναι. Κάποια άλλη φορά. Μια άλλη, δεύτερη ευκαιρία. Πάνω στα κεφάλια μας θα υπήρχε κάποια μεταφυσική αιτία. Έμεινε ξεκρέμαστη η φάση. Η Ερούλα πάντως είπε ότι έτσι είναι καλύτερα. Ο καθένας θα μπορεί να βάλει την αφιέρωση σε αυτό που αγαπάει.

 

Γι’ αυτό λοιπόν σας λέω. Η ιστορία αυτή είναι πραγματική και δεν είναι παραμύθι. Κάποιος τη γράφει. Από κάπου εμπνέεται. Κάπου πηγαίνει. Κάτι βλέπει. Κάποιοι άλλοι του διηγούνται ένα κομμάτι από τη δική τους αλήθεια. Να πιστεύετε στα παραμύθια, γιατί όπως τα όνειρα βγαίνουν αληθινά.

 

Αυτό το άρθρο δημοσιεύεται σήμερα. Ήταν προγραμματισμένο. Αυτόματα. Μία μέρα πρίν πάρω τρένα και αεροπλάνα, για ένα μεγάλο ταξίδι. Θα τα πούμε σύντομα κάτω από άλλες γεωγραφικές συντεταγμένες. Κάτω από άλλους αστερισμούς.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Υ.Γ. Η διόρθωση συνεχίζεται και  μέχρι σήμερα το έχει φέρει στις 40.892 λέξεις ή καλύτερα το Σκουληκοσύννεφο πετάει στα 40.892 πόδια πάνω από τη γη.

 

©2017 All rights Reserved – Κατοχυρωμένα Πνευματικά Δικαιώματα, συμπεριλαμβανομένων του ονόματος © ΤΟ ΣΚΟΥΛΗΚΟΣΥΝΝΕΦΟ – ΠΑΡΑΜΥΘΙ για ΜΕΓΑΛΟΥΣ και των αναρτήσεων στο παρόν ιστολόγιο.

 

 

[Συνεχίζεται]

 

 

 

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Έξοδος Προς

Έξοδος Προς

Έξοδος Προς

Έξοδος Προς

Τελευταίος ... πάντα

... για να γελάω(;) καλύτερα.

Counselling Tarot and Mindfulness Brisbane

A fun tarot blog, tarot card meanings, counselling, magic, mindfulness, love and all things esoteric

anastasiakalantzi50

Smile! You’re at the best WordPress.com site ever

fragmentary program

τυχαία στοιχεία μιας ανερμάτιστης, ατέρμονης διαδικασίας

Της Iστορίας το περιθώριο

Μικρές ιστορίες που έμειναν θαμμένες..

the Tempest Ahead

Θάρρει, ἔσται γάρ τι ἐκ τῆς νυκτὸς ταύτης φῶς! Ἀπολλώνιος ὁ Τυανεύς

paskevision

αραγε οταν ζεις χωρις παθος ...ζεις ?

Ανθολόγιον Sapere aude!

Sapere aude! - Τόλμα να γνωρίζεις

η ΤΡΥΠΑ

περιοδικό περι-οπής

Τερατογραφήματα

Ποιήματα και ιστορίες για αγρίους και πιο ήμερους

Αρέσει σε %d bloggers: