No Sense Words – Λέξεις Φυγόκεντρες

Λέξεις… Οι δικές μου λέξεις έχουν χάσει την βαρύκεντρο δύναμή τους… πάλλονται, διασκορπίζονται, χωρίς ουσία χωρίς χρώμα, αλλάζουν με τον καιρό, με τη στιγμή παίρνουν μια ιδιαίτερη μορφή, χωρίς διάρκεια…Είναι λέξεις φυγόκεντρες…

Biography

Βιογραφικό Σημείωμα και Λοιπές Υποσημειώσεις

 

Ο Δημήτρης Σούκουλης γεννήθηκε το 1973 στο Περιγιάλι Κορινθίας. Παρακολούθησε το τριτάξιο Γενικό Λύκειο στο Βραχάτι Κορινθίας από το οποίο αποφοίτησε. Σπούδασε κλασσική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο του Λέτσε (Ιταλία) και αποφοίτησε με διπλωματική εργασία στον Καρυωτάκη, με τίτλο «Κ. Γ. Καρυωτάκης, Ελεγεία και Σάτιρες: Η προαναγγελία μιας αυτοκτονίας» με επιβλέπουσα καθηγήτρια την Isabella Oztasciyan Bernardini. Η ερευνητική διαδρομή επικεντρώθηκε, κατά κύριο λόγο, στην ψυχολογική προσέγγιση της καρυωτακικής ποιητικής σε συνάρτηση με τα ιστορικο-πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα της εποχής και με το ευρύτερο ρεύμα της γενιάς του ’30 και του γαλλικού συμβολισμού. Σε παράρτημα αποδόθηκαν στα ιταλικά τα κυριότερα ποιήματα και ανέκδοτα πεζά του ποιητή.

Έχει ζήσει στην Κόρινθο, στην Αθήνα όπου εργάστηκε και διαμένει στη Ραβέννα, στην Ιταλία. Θεωρεί τη κατοικία του προσωρινή και εργάζεται ως καθηγητής, διδάσκοντας ιταλική φιλολογία και ιστορία σε δημόσιο σχολείο της Μέσης Εκπαίδευσης του Ιταλικού Υπουργείου.

Ενέτεινε τις συγγραφικές του προσπάθειες πρόσφατα (2016) ύστερα από θετικές κριτικές που έλαβε από τη δημοσίευση των πρώτων διηγημάτων (2014) και από την διαρκή προτροπή των φίλων του να ασχοληθεί συστηματικά με τη συγγραφή, πράγμα για το οποίο τους είναι ευγνώμων.

Γενικά θεωρεί ότι δεν έχει φωτογένεια. Του αρέσουν τα παρασκήνια, τα παραπετάσματα, οι κουρτίνες και δεν κινείται με ιδιαίτερη ευκινησία στη σκηνή, μάλλον αισθάνεται άβολα. Προτιμά να κάνει τον αφηγητή ή ακόμα και τον υποβολέα. Μερικές φορές φθονεί τον ταξιθέτη για την ξεκούραστη και την χωρίς ιδιαίτερες ευθύνες δουλειά του. Παρόλα αυτά η θέση του θεατή, στις εξέδρες, στα μπροστινά καθίσματα, στις πλατείες του φαίνεται πολύ ανιαρή. Μόνο μερικές φορές ανακατεύεται στο πλήθος και διαπερνά ανάμεσα τους συλλέγοντας ιστορίες, ποπ κορν μασημένες τσίχλες και μπερδεμένα αισθήματα.  Άλλοτε τα ξεμπερδεύει, χωρίς αυτοί να το ξέρουν και άλλοτε τα περιγράφει μπερδεμένα ακολουθώντας τους πρωταγωνιστές στις προσωπικές τους τεθλασμένες πορείες, σκαμπανεβάσματα και μετεωρισμούς. Κάπου ταυτίζεται με αυτούς και κάπου απομακρύνεται εκείνη τη στιγμή ακριβώς πριν ακολουθήσουν μια κάθετη πορεία, αποκτώντας μια απρόσωπη και αποστασιοποιημένη στάση, τουλάχιστον αυτό φαίνεται να τους δείχνει. Πιστεύει πως η ‘‘τέχνη μας, όποια και να είναι αυτή, με όποιο τρόπο κι αν εκφράζεται, πρέπει να προμηνύει από την πρώτη κιόλας λέξη την καυστικότητά της στον τελικό της αποδέκτη’’, γιατί ο τελικός σκοπός της είναι να αναδείξει, μέσα από την τραγικότητα των χαρακτήρων, μια νέα ευαισθησία, να φέρει στην επιφάνεια υπάρξεις που έχουν ακολουθήσει μια τεθλασμένη πορεία στη ζωή τους, υιοθετώντας, στα μάτια των Πολλών, μια παράλογη, εκκεντρική προσωπική κοσμοθεωρία, πέφτοντας σε λάθη, διστάζοντας, σωπαίνοντας ή ολιγωρώντας.

Δεν έχει διαβάσει και δεν έχει μελετήσει. Δεν ακολουθεί συνταγές στις γραφές και απεχθάνεται τα γλυκαντικά ενός κενού λυρισμού χωρίς ουσία. Του αρέσει όμως η ζάχαρη.

Στο προσωπικό του ιστολόγιο ‘‘Φυγόκεντρες Λέξεις – No Sense Words’’ εκπέμπονται συστηματικά ασύρματα σήματα, ποιήματα, διηγήματα, glimpse, φιλοξενούμενα collage, παραμύθια για ονειροπόλους που μεγάλωσαν αλλά πεισματικά επιμένουν να πιστεύουν σε ένα άλλον παράλληλο κόσμο στον οποίο επιθυμούν να μετοικίσουν συντόμως. Λατρεύει τους συμβολιστές, τον υπερρεαλισμό, το παράλογο και φοβάται το κενό και την μετριότητα όπως ο Κάφκα του οποίου τα έργα λατρεύει.

Η πρώτη του συνεργασία με λογοτεχνικό ιστότοπο ανέρχεται στο 2014 με το διήγημα ‘‘Vaffanculo Lei’’ το οποίο φιλοξενήθηκε από το Microstory, το οποίο τη στιγμή της σύνταξης αυτού του βυθογραφικού σημειώματος δεν είναι πια ενεργό. Διηγήματα, ποιήματα και άλλα καλούδια έχουν δημοσιευτεί σε διάφορα ηλεκτρονικά περιοδικά όπως Bibliotheque, Fractal, Στάχτες και το βιβλίο.net. Για τις δημοσιεύσεις μπορείτε να επισκεφτείτε τη σχετική σελίδα στο παρόν ιστολόγιο Publications  

 

Τον Μάιο του 2017 συμμετείχε σε συλλογική έκδοση Ανθολογίας ποιημάτων – ISBN:978-960-604-225-6, η οποία επιμελήθηκε και κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Όστρια (Αθήνα, 2017).

 


 

Curriculum Vitae e altre annotazioni

 

Dimitris Soukoulis è nato a Perigiali, in provincia di Corinto nel 1973. Ha frequentato il liceo classico di Vrahati presso il quale si è diplomato ed ha studiato, successivamente Lettere Classiche all’Università di Lecce, laureandosi con una tesi sul poeta greco Kariotakis dal titolo “K.G. Karyotakis, Elegia e  Satire. Il preannuncio di un suicidio”, con relatore la prof.ssa  Isabella Oztasciyan  Bernardini. La ricerca si è concentrata, soprattutto, in un approccio psicologico della poetica di  Karyotakis, in relazione alle vicende storiche, politiche e sociali e della più ampia corrente della generazione degli anni ’30 e del Simbolismo francese. Nell’indice della tesi sono state inserite le poesie più rappresentative del poeta, tradotte in italiano, e alcune prose rimaste inedite.

Ha vissuto a Corinto, ad Atene – dove ha lavorato – e attualmente vive a Ravenna. Considera il suo soggiorno temporaneo e lavora come insegnante di lettere nella scuola pubblica.

Recentemente, nel 2016, ha intensificato le attività di scrittore, dopo aver ricevuto, nel 2014, recensioni positive riguardo alla pubblicazione dei suoi primi racconti  e il continuo incoraggiamento degli amici di occuparsi sistematicamente con la scrittura, ai quali è davvero riconoscente.

In generale, non si considera fotogenico, piuttosto è attratto dai retroscena, le quinte, le tende e non si muove con grande agilità sul palcoscenico, su cui si sente a disagio. Preferisce fare il narratore o anche il suggeritore. A volte, invidia l’inserviente di teatro per il suo lavoro rilassante e poco impegnativo. I posti degli spettatori, comunque, nelle platee, nelle prime file o sui palchi gli appaiono abbastanza noiosi; solo che alcune volte si mischia fra la gente e passa attraverso di essa, raccogliendo storie, pop-corn , gomme masticate e sentimenti ingarbugliati, i quali, talvolta, dipana senza che la gente se ne accorga, oppure li descrive aggrovigliati proprio come sono, seguendo i percorsi personali obliqui dei protagonisti, i loro alti e bassi, le loro fluttuazioni; da una parte si identifica con essi, dall’altra, invece, si allontana, esattamente nel momento prima in cui essi intraprendono un percorso verticale, assumendo un atteggiamento impersonale e distanziato o almeno così sembra far loro vedere. Crede che “la nostra arte, qualsiasi essa sia, in qualunque modo si esprima, deve preannunciare, sin dalla sua prima parola, la sua corrosività al destinatario finale”, perché il fine ultimo dell’arte è quello di far emergere attraverso la tragicità dei personaggi una nuova sensibilità, di portare in superficie esistenze, la cui vita ha preso un percorso obliquo, adottare, agli occhi dei Più, una visione del mondo irrazionale, eccentrica, cadendo in errore, esitando, tacendo o indugiando.

Non ha letto e non ha studiato tanti libri. Non segue i ricettari di scrittura e disprezza i dolcificanti di un lirismo vuoto, senza sostanza, sebbene gradisca lo zucchero.

Nel suo blog personale “Parole Centrifughe – No Sense Words”  vengono trasmessi, sistematicamente, segnali radio, poesie, racconti, glimpse, e si offre ospitalità a collage di famosi artisti, fiabe per adulti che, nonostante siano già cresciuti, insistono a credere in un altro mondo parallelo nel quale desiderano di trasferirsi in breve. Adora i simbolisti, il Surrealismo, l’assurdo e teme il vuoto e la mediocrità come Kafka del quale le opere ammira.

La prima collaborazione con un blog letterario risale nel 2014 con il racconto ‘‘Vaffanculo Lei’’, pubblicato da Microstory, che al momento della redazione di questo curriculum introspettivo, non è più attivo. Racconti, poesie e altre leccornie sono state pubblicate in varie riviste elettroniche come la Bibliotheque, Fractal ART, Στάχτες e Βιβλίο.net. Relativamente alle pubblicazioni si può visitare la pagina del presente blog: Publications.  

Nel maggio del 2017  ha partecipato all’Antologia di Poesie (2017) – ISBN:978-960-604-225-6, curata e pubblicata dalle Edizioni Ostria (Εκδόσεις Όστρια), (Atene, 2017).

 

Έξοδος Προς

Έξοδος Προς

Έξοδος Προς

Έξοδος Προς

Τελευταίος ... πάντα

... για να γελάω(;) καλύτερα.

Counselling Tarot and Mindfulness Brisbane

A fun tarot blog, tarot card meanings, counselling, magic, mindfulness, love and all things esoteric

anastasiakalantzi50

Smile! You’re at the best WordPress.com site ever

fragmentary program

τυχαία στοιχεία μιας ανερμάτιστης, ατέρμονης διαδικασίας

Της Iστορίας το περιθώριο

Μικρές ιστορίες που έμειναν θαμμένες..

the Tempest Ahead

Θάρρει, ἔσται γάρ τι ἐκ τῆς νυκτὸς ταύτης φῶς! Ἀπολλώνιος ὁ Τυανεύς

paskevision

αραγε οταν ζεις χωρις παθος ...ζεις ?

Ανθολόγιον Sapere aude!

Sapere aude! - Τόλμα να γνωρίζεις

η ΤΡΥΠΑ

περιοδικό περι-οπής

Τερατογραφήματα

Ποιήματα και ιστορίες για αγρίους και πιο ήμερους

Αρέσει σε %d bloggers: